Raggi ruslahaugur

Raggi ruslahaugur var hann kallađur.

Hann var eins og gangandi ruslahaugur. Háriđ mikiđ og úfiđ, stóđ beint út í loftiđ, skítugt.
Hann var međ stórt bogiđ nef og blá augu sem voru full af visku. Hann var međ stórt hökuskarđ í útstćđri hökunni og spékopp sem var alltaf fullur af skít á vinstri kinn. Raggi lyktađi ţó ekki eins og ruslahaugur, nei ţvert á móti lyktađi hann eins og ilmvatnsbúđ. Hann keypti rakspíra og konuilmvötn á tveggja vikna fresti og naut ţess ađ úđa ţessum vötnum á sig í tíma og ótíma.

Raggi var langur. Var ţađ sem kallađ er sláni. Hann var alltaf í dökkbrúnum buxum međ gati á rassinum svo sást í gular nćrbuxurnar. Hann var oftast í grćnni og svartri skyrtu, köflóttri.
Ţegar hann fór út úr húsi sveipađi hann yfir sig pýramídagulum Mokkajakka sem Óli Greipur hafiđ gefiđ honum fyrir 28 árum.

Dag einn ţegar Raggi var í fótabađi ađ horfa á matreiđsluţátt í sjónvarpinu, ţá var bankađ á útidyrnar.
Fótabađ var eina bađiđ sem Raggi fór í, ađ öđru leyti var hann ekki mikiđ fyrir vatn. Hann átti ekki von á neinum, svo ţetta hlaut ađ vera sölumađur. Hann teygđi sig í óhreint viskustykki  og ţurrkađi á sér tćrnar.
.

 drawings-2

.

Fyrir utan stóđ mađur, feitur, skeggjađur, gráhćrđur. Hvađ get ég gert fyrir ţig ? spurđi Raggi. Ég er kominn til ađ ná í Mokkajakkann minn svarađi sá feiti og hló.

Raggi horfđi í grá augun feita mannsins og sagđi; ert ţetta ţú Óli... ert ţetta ţú Óli Greipur ???

Já, Ragnar ruslahaugur, ţetta er ég... og ekki reyna ađ segja viđ mig; Ţú hefur ekkert breyst !

Komdu inn gamli, nú skulum viđ opna flösku ég hef hvorki heyrt ţig né séđ síđan ţú gafst mér Mokkajakkann forđum... abababbb... sagđi Óli, lánađi... ég gaf ţér ekki jakkann, ég lánađi ţér hann.

Um nóttina sátu ţeir félagar í stofunni heima hjá Ragga ruslahaug, drukku rauđvín og sögđu hvor öđrum lífssögu sína. Ţeir hlógu og ţeir grétu og ţeir sungu viđ kertaljós... fóru fram í eldhús, steiktu egg og beikon og nöguđu kjúklingaleggi sem orđiđ höfđu afgangs fyrr í vikunni.

Um ţađ leyti ţegar fólk fór til vinnu um morguninn sigrađi svefninn Óla Greip ţar sem hann lá í rauđa sófanum í stofunni... Raggi náđi í pýramídagula Mokkajakkann og breiddi yfir hann, renndi höndunum í gegnum skítugan stífan lubbann og hugsađi; best ađ fara ađ leggja sig líka.
.

 5240428607_9428dbe850

.


« Síđasta fćrsla

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband